ไหว้สักการะพระภูมิเจ้าที่ ในวันที่ 2 เมษายน 2563 ซึ่งเป็นวันครบรอบการก่อตั้งสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ

น้ำมนต์ที่สำเร็จด้วยการเจริญพระพุทธมนต์ของพระสงฆ์ในงานพิธีมงคลต่างๆ จะถือว่าเป็นน้ำที่มีความมงคล เมื่อนำมาประพรมทั้งบริเวณร่างกายหรืออาคารบ้านเรือนแล้ว จะทำให้เกิดสิริมงคลนำความสวัสดีมีโชคมาให้ รวมถึงการปัดเป่าสิ่งอัปมงคล อันตรายต่างๆ โดยไม้ที่ใช้ในการประพรมน้ำมนต์ คือ กำคา มีที่มาจากแกนก้าน หรือสันใบของหญ้าคาที่แก่จัด ตัดให้เหนือโคนใบขึ้นมาเล็กน้อย นำมารูดใบเขียว ที่ติดอยู่ด้านข้างทั้งสองข้างออกทิ้งไป จะเหลือแกนก้าน ที่ค่อนข้างแข็ง จากนั้นนำแกนก้านนั้นไปผึ่งแดดพอให้คายน้ำแห้ง เพื่อไม่ให้ขึ้นราหรือเน่า แล้วนำไปผึ่งต่อในร่มเพื่อให้แห้งสนิท การที่ไม่ผึ่งแดดโดยตรงมากนัก ก็เพราะแสงแดดจะทำให้แห้งมากเกินไปจนกรอบ เมื่อแกนหญ้าคานั้นแห้งดีแล้ว นำมาคัดขนาดของก้านให้อวบ ใหญ่เท่าๆ กัน ไม่มีตำหนิที่ก้าน และคัดจำนวนให้ได้ 108 ก้าน แล้วจึงมัดรวมกันด้วยด้ายสายสิญจน์ที่โคนก้าน เพื่อให้เป็นที่จับได้สะดวก และป้องกันไม่ให้กำแตกง่ายอีกด้วย

การเจิม เพื่อก่อให้เกิด ความเป็นสิริมงคล ซึ่งจะนำไปสู่ความสำเร็จ อุปกรณ์ที่ใช้คือ ดินสอพอง

หลังจากพระสงฆ์ฉันภัตตาหารเรียบร้อยแล้วจะมีการสวดบทสวดให้พรแก่ผู้มีพระคุณหลังรับประทานอาหาร นั่นก็คือ

สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ ฯ
อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา
วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง ฯ

เสร็จพิธีก็จะมีการถวายเครื่องสังฆทาน ประกอบด้วยปัจจัย 4  (ยกเว้นที่อยู่อาศัย) รวมถึงเครื่องอุปโภคบริโภคต่างๆ ซึ่งพระสงฆ์สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง คือ อาหาร ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม และเครื่องอุปโภค โดยคำกล่าวถวายเครื่องไทยธรรม มีดังนี้

อิมานิ มะยัง ภันเต, จะตุปัจจะยาทีนิ, สะปะริวารานิ, ภิกขุสังฆัสสะ, โอโณชะยามะ, สาธุ โน ภันเต, ภิกขุสังโฆ, อิมานิ, จะตุปัจจะยาทีนิ, สะปะริวารานิ, ปะฎิคคัณหาตุ, อัมหากัง, ฑีฆะรัตตัง,หิตายะ, สุขายะ, นิพพานายะ จะฯ

คำแปล

ข้าแต่พระภิกษุสงฆ์ผู้เจริญ, ข้าพเจ้าทั้งหลาย, ขอน้อมถวาย, เครื่องไทยธรรม, มีปัจจัยสี่เป็นต้น, พร้อมด้วยบริวารทั้งหลายเหล่านี้,แด่พระภิกษุสงฆ์, ขอพระภิกษุสงฆ์, จงรับ, เครื่องไทยธรรม, มีปัจจัยสี่เป็นต้น, พร้อมด้วยบริวารทั้งหลายเหล่านี้, ของข้าพเจ้าทั้งหลาย, เพื่อประโยชน์,เพื่อความสุข, เพื่อมรรคผลนิพพาน, แก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย, ตลอดกาลนานเทอญ

พิธีเจริญพระพุทธมนต์ เป็นพิธีกรรมฝ่ายสงฆ์พึงปฏิบัติโดยเฉพาะในงานมงคล โดยบทพระพุทธมนต์ที่ใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ใช้กันโดยทั่วไป ประกอบด้วย เจ็ดตำนาน สิบสองตำนาน ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร มหาสมยสูตร โพชฌงคสูตร คิริมานนทสูตร มหาสติปัฏฐานสูตร ชยมงคลคาถา คาถาจุดเทียนชัย และคาถาดับเทียนชัย

ในระหว่างการสวดเจริญพระพุทธมนต์จะใช้สายสิญจน์ประกอบการสวด ซึ่งสายสิญจน์ทำจากด้ายดิบ โดยการวงด้ายสายสิญจน์มีคตินิยมมาจากการทำพิธีรดน้ำที่ประกอบด้วยเวทย์มนต์คาถา เพื่อความเป็นสิริมงคลตามความเชื่อของศาสนาพราหมณ์ เพราะคำว่า ”สิญจน์” แปลว่า การรดน้ำ การเทน้ำ คำว่า “สายสิญจน์” จึงหมายถึง สายโยงแห่งการรดน้ำพิธี หรือ เส้นด้ายที่นำมาใช้ในพิธีรดน้ำ สายสิญจน์ทำจากด้ายดิบนำมาจับทบกัน โดยวิธีจับเส้นด้ายในเข็ดเดียว จับออกครั้งแรกเป็น 3 เส้น ม้วนเข้ากลุ่มไว้ ถ้าต้องการให้สายใหญ่ ก็จับอีกครั้งหนึ่ง จะกลายเป็น 9 เส้น การวงด้ายด้ายสายสิญจน์ในงานมงคลทุกประเภท นิยมใช้สายสิญจน์ 9 เส้น และมีการทำน้ำมนต์ โดยในการทำน้ำมนต์นั้น จะใช้เทียนสีขาว แต่เดิมจะใช้เทียนขี้ผึ้งแท้ (สีเหลือง) แต่เนื่องจากมีราคาสูงและเมื่อหยดทำน้ำมนต์จะมีคราบดำๆติดอยู่ เลยนิยมมาใช้เทียนไขสีขาวแทนเพราะน้ำมนต์จะดูสะอาดตาดีกว่า

• แถวนั่ง นับจากซ้ายไปขวา (1) น.ส.อรุณี อนันต์ธนาภรณ์ (2) น.ส.ธนพร หมู่เจริญทรัพย์ (3) น.ส.จารุณี แย้มชื่น (4) น.ส.ดวิษา ทองเต็ม (5) น.ส.มณฑาพร ภูติสุวรรณศรี (6) น.ส.ถิรดา วนศาสตร์โกศล (7) น.ส.รุ่งอรุณ ธนโชคศุภเศรษฐ์ (8) น.ส.อมรรัตน์ วรวาท (9) น.ส.ไพรินทร์ มณีทิพย์ (10) น.ส.ณัฐฐา โมนะ (11) น.ส.รัชนก พุทธสุขา

• แถวยืน นับจากซ้ายไปขวา (1) น.ส.ประภัสสร สุคนธสังข์ (2) น.ส.ยุภาพร ธัญวิวัฒน์กุล (3) นางพรจันทร์ เดชตระกูล (4) น.ส.บุญธิศา วิสาหะชน (5) นายประชา สุขสบาย (6) น.ส.ไรวินท์ สมสอง (7) นายชรรร ลันสุชีพ (8) น.ส.ศิรดา เฑียรเดช (9) นางจันทนา ศรีไพรงาม (10) นางยุวเนตร ประทุมทา (11) น.ส.ทฤษฎี สุคชเดช (12) น.ส.ปิยมาศ สุขพลับพลา (13) น.ส.ศิริพร เฟื่องฟูลอย (14) นายวุฒิพงศ์ โสมมัส (อดีตที่ปรึกษาสพร.) (15) น.ส.นิภาพร เกิดสุข (16) นางฆัสรา ขมะวรรณ มุกดาวิจิตร (หัวหน้าฝ่ายวิชาการ) (17) น.ส.วรรณวิษา วรวาท (18) น.ส.วราภรณ์ วรกันต์ทรัพย์ (19) น.ส.เนตรประภา บุรณศิริ (20) น.ส.สุขุมาล ผดุงศิลป์ (หัวหน้าฝ่ายแผน) (21) น.ส.ชนน์ชนก พลสิงห์ (22) นายราเมศ พรหมเย็น (ผู้อำนวยการ สพร.) (23) น.ส.ฤดี ศรีชะเอม (24) นายจิรชัย มูลทองโร่ย (ประธานบอร์ด สบร.) (25) นายวรกานต์ วงษ์สุวรรณ (26) ดร.อธิปัตย์ บำรุง (ผู้อำนวยการ สบร.) (27) นางซองทิพย์ เสริมสวัสดิ์ศรี (28) นายทวีศักษ์ วรฤทธิ์เรืองอุไร (29) น.ส.ปฤษฎาพร โชติธรรม (หัวหน้าฝ่ายอำนวยการ) (30) มล. อรอำไพ พนานุรัตน์ (31) นายมารุตพงศ์ กาแก้ว (32) น.ส.สุวนันท์ ตระกูล (นักศึกษาฝึกงาน) (33) นายพงศ์ธร สงวนทรัพย์ (นักศึกษาฝึกงาน) (34) น.ส.ณัฐฐา โมนะ (35) นายธนวุฒิ ลิ้มสุวรรณเกษม (36) น.ส.นลิน สินธุประมา

• แถวนั่ง นับจากซ้ายไปขวา (1) นายพงศ์ธร สงวนทรัพย์ (นักศึกษาฝึกงาน) (2) น.ส.ณัฐฐา โมนะ (3) น.ส.ไพรินทร์ มณีทิพย์ (4) น.ส.อมรรัตน์ วรวาท (5) น.ส.นลิน สินธุประมา (6) น.ส.รัชนก พุทธสุขา (7) น.ส.อรุณี อนันต์ธนาภรณ์ (8) น.ส.จารุณี แย้มชื่น (9) น.ส.ธนพร หมู่เจริญทรัพย์ (10) น.ส.ถิรดา วนศาสตร์โกศล (11) น.ส.มณฑาพร ภูติสุวรรณศรี (12) น.ส.รุ่งอรุณ ธนโชคศุภเศรษฐ์ (13) นายธนวุฒิ ลิ้มสุวรรณเกษม (14) น.ส.ดวิษา ทองเต็ม (15) น.ส.วรรณวิษา วรวาท

• แถวยืน นับจากซ้ายไปขวา (1) น.ส.สุวนันท์ ตระกูล (นักศึกษาฝึกงาน) (2) น.ส.พันธุ์ทิพย์ เอโกบล (3) นายวรกานต์ วงษ์สุวรรณ (4) น.ส.ไรวินท์ สมสอง (5) น.ส.ชนน์ชนก พลสิงห์ (6) น.ส.ศราวัณ วินทุพราหมณกุล (7) น.ส.ยุภาพร ธัญวิวัฒน์กุล (8) น.ส.บุญธิศา วิสาหะชน (9) นางยุวเนตร ประทุมทา (10) นายพาฉัตร ทิพทัส (11) นางจันทนา ศรีไพรงาม (12) นางพรจันทร์ เดชตระกูล (13) น.ส.ทฤษฎี สุคชเดช (14) น.ส.ปิยมาศ สุขพลับพลา (15) น.ส.สุขุมาล ผดุงศิลป์ (หัวหน้าฝ่ายแผน) (16) น.ส.ปฤษฎาพร โชติธรรม (หัวหน้าฝ่ายอำนวยการ) (17) นางฆัสรา ขมะวรรณ มุกดาวิจิตร (หัวหน้าฝ่ายวิชาการ) (18) นายราเมศ พรหมเย็น (ผู้อำนวยการ สพร.) (19) นายจิรชัย มูลทองโร่ย (ประธานบอร์ด สบร.) (20) ดร.อธิปัตย์ บำรุง (ผู้อำนวยการ สบร.) (21) นายวุฒิพงศ์ โสมมัส (อดีตที่ปรึกษา สพร.) (22) นายทวีศักษ์ วรฤทธิ์เรืองอุไร (23) นายมารุตพงศ์ กาแก้ว (24) นายชรรร ลันสุชีพ (25) มล.อรอำไพ พนานุรัตน์ (26) น.ส.ศิริพร เฟื่องฟูลอย (27) น.ส.ศิรดา เฑียรเดช (28) น.ส.นิภาพร เกิดสุข (29) น.ส.เนตรประภา บุรณศิริ (30) น.ส.วราภรณ์ วรกันต์ทรัพย์ (31) น.ส.ประภัสสร สุคนธสังข์ (32) นางซองทิพย์ เสริมสวัสดิ์ศรี (33) น.ส.ฤดี ศรีชะเอม

การไหว้สักการะศาลพระภูมิ จะใช้ธูปที่ใช้ในการไหว้จำนวน 9 ดอก เป็นการจุดธูปบูชาผู้มีพระคุณ พระภูมิเจ้าที่ เทพ เจ้าป่า เจ้าเขา รุกขเทวดา ศาลพระภูมิ ศาลเทพ และธูปจำนวน 5 ดอก เป็นการจุดธูปบูชาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พ่อแม่และครูบาอาจารย์
และมีพวงมาลัย ที่แสดงความเคารพ
ดอกไม้ที่นำมาร้อยพวงพาลัยมีความหมาย ดังนี้
ดอกมะลิ พบแต่ความสุขสดชื่น ไม่ว่าจะเป็นมะลิซ้อนหรือมะลิลา ก็เป็นสิริมงคลในด้านทำให้คนในบ้านมีความบริสุทธิ์ มีความรักความคิดถึงแก่บุคคลทั่วไป
ดอกรัก พบแต่ความรักที่เปี่ยมด้วยความสุข
ดอกกุหลาบแดง ความปรารถนาดี ความห่วงใยที่มีให้กัน
ดอกกุหลาบขาว ความสะอาด บริสุทธิ์
ดอกจำปี จะทำให้ชีวิตรุ่งเรือง การงานก้าวหน้า
ดอกจำปา นำโชคมาสู่ครอบครัว
นอกจากนี้ยังมีการถวาย หมากพลู ที่แสดงถึงคุณงาม ความดี เกียรติยศ การสร้างความสัมพันธ์อันดี และน้ำเปล่า ที่แสดงถึงความบริสุทธิ์

เนื่องด้วย วันที่ 2 เมษายน ของทุกปี เป็นวันครบรอบการเปิดมิวเซียมสยาม และในวันที่ 2 เมษายน 2562 นี้มิวเซียมสยามมีอายุครบ 11 ปี ทางหน่วยงานจึงจัดพิธีทางศาสนาขึ้น เป็นการทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลแก่เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานและให้การทำงานราบรื่น จึงมีการเซ่นบรวงสรวงพระภูมิเจ้าที่และสิ่งศักด์สิทธิ์

ความหมายของผลไม้ที่นำมาเซ่นไหว้ มีดังนี้

1. ส้ม เป็นผลไม้แห่งความเป็นสิริมงคล ต้องเลือกส้มที่มีเปลือกสีส้ม หรือสีเหลืองทอง เหตุเพราะ “สีทอง” เป็นสีแห่งความเป็นสิริมงคล ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นส้มสายพันธุ์พิเศษอะไร ขอให้มีเปลือกสีส้ม หรือสีเหลืองทองก็เป็นอันใช้ได้
2. แก้วมังกร ผลไม้แห่งความอุดมสมบูรณ์ สำหรับแก้วมังกร ตามคติความเชื่อของชาวจีนจะนับถือมังกรเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบรูณ์ แถมเปลือกที่เป็นสีแดงของแก้วมังกรนั้นเป็นสีมงคล เป็นสีแห่งโชคลาภที่จะนำพาความโชคดีมาให้แก่ผู้ไหว้ แนะนำว่าหากเลือกผลที่มีสีข้างในเป็นสีเข้มจะยิ่งดีเข้าไปอีกค่ะ เพราะจะยิ่งเสริมความเป็นสิริมงคลให้มากยิ่งขึ้น
3. กล้วย เชื่อกันว่าเป็นผลไม้แห่งความมั่งมี แนะนำว่าเป็นกล้วยหอมทองจะดีที่สุด ด้วยลักษณะของกล้วยที่ออกเป็นเครือ จึงมีความหมายในทางมงคลว่า ทำให้ครอบครัวเจริญงอกงาม มีลูกหลานมากมายไว้สืบสกุล
   4.แอปเปิ้ล เชื่อกันว่าจะทำให้ผู้ไหว้สุขภาพแข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และเมื่อไหว้เสร็จแล้วยังสามารถนำมารับประทานเพื่อเสริมมงคลให้กับชีวิต
4. องุ่นแดง เชื่อกันว่าจะทำให้การงานเจริญก้าวหน้า บวกกับวิตามินและสารอาหารที่อัดแน่น
5. สัปปะรด เชื่อกันว่าจะทำให้เกิดความรอบคอบ รอบรู้ และมองการณ์ไกล
6. สาลี่ เชื่อกันว่าจะทำให้มีโชคลาภและพบเจอแต่เรื่องดีๆ
7. ส้มโอ หมายถึงผลไม้ที่ทำให้มีสุขภาพแข็งแรง ความเจริญงอกงาม ความอยู่ดีกินดี ความร่ำรวยมั่งคั่ง ความเฟื่องฟู ความสมบูรณ์พูนสุข การมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ครอบครัวกลมเกลียว ความเจริญเติบโต(ของครอบครัวและการงาน)
8. มะพร้าวแสดงถึงตัวตนแห่งพระเป็นเจ้า เปลือกนอกคือส่วนแข็ง ใช้ในการป้องกันสิ่งชั่วร้ายสิ่งไม่ดี เนื้อในที่หวานหอม เปรียบพระเมตตาของพระองค์ ส่วนน้ำมะพร้าวถือเป็นส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุด หมายถึงหัวใจของพระเจ้าที่บริสุทธิ์
9. อ้อย เนื่องจากท่านพระพิฆเนศเป็นช้าง จึงควรถวายมังสวิรัติ และอีกหนึ่งความเชื่อคือ อ้อยเป็นพืชที่ใช้ในการปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายให้กลายเป็นดีของผู้คนชาวล้านนา
10. หมากพลู มีความเชื่อว่าเป็นของวิเศษมาแต่โบราณกาล สามารถแก้คุณไสย มนต์ดำได้ และสามารถกลายเป็นพระธาตุ ถ้าผู้เคี้ยวเป็นผู้มีบุญมาก และยังสามารถไปทำเป็นของขลังได้ อานุภาพมากมาย

ความหมายของขนมหวานที่นำมาเซ่นไหว้ มีดังนี้

1. ขนมต้มขาว หรือขนมต้มแดง เป็นขนมที่องค์พระพิฆเนศวรทรงโปรดมากที่สุด ถึงขนาดที่กินจนท้องแตกก็ยังกอบเอาขนมที่หกเลอะอยู่ที่พื้นกลับเขาท้องอีกครั้งด้วยความเสียดาย ขนมต้มจึงเหมือนเป็นขนมที่ใช้ถวายต่อองค์พระพิฆเนศวร เพื่อขอพรจากพระองค์ท่าน ให้ทำกิจการงานต่าง ๆ ประสบผลสำเร็จ ไม่มีอุปสรรคอะไรมากีดขวาง
2. ขนมชั้น หมายถึง ทำให้มีสิริมงคลก้าวหน้าและเจริญรุ่งเรืองในตำแหน่งหน้าที่ หรือตำแหน่งชั้นยศที่สูงขึ้น ได้รับการเลื่อนขั้น
3. เม็ดขนุน ความหมายคือ มีคนคอยเกื้อหนุนจุนเจือ มีคนช่วยเหลือสนับสนุนไม่ว่าทางด้านการงานหรือเรื่องการใช้ชีวิต
4. ทองหยิบ ความหมายสื่อถึงความมั่งคั่งร่ำรวย มีเงินมีทองใช้ไม่ขาดมือ หมายถึงการหยิบเงินหยิบทองเพื่อความรุ่งเรือง
5. ทองหยอด ความหมายสื่อถึงทอง อวยพรให้คู่บ่าวสาวร่ำรวยเงินทอง
6. ฝอยทอง ความหมายถึงการครองรักครองเรือนที่ยาวนาน มีชีวิตที่ยืนยาวเหมือนเส้นของฝอยทอง
7. ขนมถ้วยฟู หรือ ขนมปุยฝ้าย ความหมายคือ ความเจริญรุ่งเรือง ความเฟื่องฟู และความรุ่งเรือง
8. ขนมหม้อแกง ในสมัยเริ่มแรกนั้น เรียกว่า ขนมกุมภมาศ หรือ ขนมหม้อทอง มาจากคำว่า กุมภ แปลว่า หม้อ และ มาศ แปลว่า ทอง

ในการจัดเตรียมศาลพระภูมิก่อนการสักการะ จะมีการนำบายศรีเทพมาบูชา ซึ่งประกอบด้วยองค์บายศรี 16 นิ้ว เรียกว่า "แม่" ซึ่งหมายถึง 16 ชั้นฟ้า มี 4 องค์ และมีลูก 9 นิ้ว อีก 4 องค์ รวมเป็น 8 ทิศ ตามความเชื่อที่ว่า ทิศทั้ง 8 ทิศ มีเทพปกปักรักษาคุ้มครองอยู่ บายศรีเทพบางแห่งจะเรียกว่า บายศรีพรหมเทพ ความสำคัญของบายศรีเทพ นิยมถวายเป็นคู่ หรือจะถวายเดี่ยวก็ได้ แต่ถ้าถวายเดี่ยว ควรตั้งบายศรีไว้ตรงกลาง ใช้ในโอกาสต่างๆ ดังนี้

1. การบูชาพระ
2. พิธีการบวงสรวงเทวดาอารักษ์
3. พิธีการไหว้ครูประจำปี
4. การบูชาองค์เทพที่อยู่ในชั้นเทวโลกทุกๆ ชั้น
5. ใช้สำหรับต้อนรับองค์เทพที่อยู่บนสวรรค์ชั้นเทวโลก
   นำดอกกล้วยไม้ ซึ่งแสดงถึงความสำเร็จ และเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงมิตรภาพ ความงดงาม ความบริสุทธิ์และพวงมาลัยดอกดาวเรือง ซึ่งแสดงถึงความเจริญรุ่งเรือง ร่ำรวย มาบูชา

ผลไม้

1. ส้ม เป็นผลไม้แห่งความเป็นสิริมงคล ต้องเลือกส้มที่มีเปลือกสีส้ม หรือสีเหลืองทอง เหตุเพราะ “สีทอง” เป็นสีแห่งความเป็นสิริมงคล ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นส้มสายพันธุ์พิเศษอะไร ขอให้มีเปลือกสีส้ม หรือสีเหลืองทองก็เป็นอันใช้ได้
2. แก้วมังกร ผลไม้แห่งความอุดมสมบูรณ์ สำหรับแก้วมังกร ตามคติความเชื่อของชาวจีนจะนับถือมังกรเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบรูณ์ แถมเปลือกที่เป็นสีแดงของแก้วมังกรนั้นเป็นสีมงคล เป็นสีแห่งโชคลาภที่จะนำพาความโชคดีมาให้แก่ผู้ไหว้ แนะนำว่าหากเลือกผลที่มีสีข้างในเป็นสีเข้มจะยิ่งดีเข้าไปอีกค่ะ เพราะจะยิ่งเสริมความเป็นสิริมงคลให้มากยิ่งขึ้น
3. กล้วย เชื่อกันว่าเป็นผลไม้แห่งความมั่งมี แนะนำว่าเป็นกล้วยหอมทองจะดีที่สุด ด้วยลักษณะของกล้วยที่ออกเป็นเครือ จึงมีความหมายในทางมงคลว่า ทำให้ครอบครัวเจริญงอกงาม มีลูกหลานมากมายไว้สืบสกุลนั่นเองค่ะ
   4.แอปเปิ้ล เชื่อกันว่าจะทำให้ผู้ไหว้สุขภาพแข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และเมื่อไหว้เสร็จแล้วยังสามารถนำมารับประทานเพื่อเสริมมงคลให้กับชีวิต
4. ทับทิม เชื่อกันว่าหากไหว้ด้วยทับทิมจะช่วยเสริมในเรื่องของครอบครัวนั่นเองค่ะ จะทำให้คนในครอบครัวนั้นรักใคร่กัน อยู่ด้วยกันอย่างอบอุ่น ไม่มีเรื่องขัดแย้งหรือบาดหมางกัน
5. องุ่น เชื่อกันว่าจะทำให้การงานเจริญก้าวหน้า บวกกับวิตามินและสารอาหารที่อัดแน่น
6. ทับทิม เชื่อกันว่าจะทำให้ครอบครัวอบอุ่น ไม่มีเรื่องขัดแย้งบาดหมางกัน
7. สัปปะรด เชื่อกันว่าจะทำให้เกิดความรอบคอบ รอบรู้ และมองการณ์ไกล
8. สาลี่ เชื่อกันว่าจะทำให้มีโชคลาภและพบเจอแต่เรื่องดีๆ
   10.ชมพู่ เชื่อกันว่า จะได้มีคนคอยชื่นชม
9. ส้มโอ หมายถึงผลไม้ที่ทำให้มีสุขภาพแข็งแรง ความเจริญงอกงาม ความอยู่ดีกินดี ความร่ำรวยมั่งคั่ง ความเฟื่องฟู ความสมบูรณ์พูนสุข การมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ครอบครัวกลมเกลียว ความเจริญเติบโต(ของครอบครัวและการงาน)

ดอกไม้
1.ดอกมะลิ
พบแต่ความสุขสดชื่น ไม่ว่าจะเป็นมะลิซ้อนหรือมะลิลา ก็เป็นสิริมงคลในด้านทำให้คนในบ้านมีความบริสุทธิ์ มีความรักความคิดถึงแก่บุคคลทั่วไป
2.ดอกรัก
พบแต่ความรักที่เปี่ยมด้วยความสุข
3.ดอกกุหลาบ
พบแต่ความมีเสน่ห์แก่ผู้พบเห็น

ขนมไทย

1. ขนมถ้วยฟู มีลักษณะปุย เนื้อเหมือนเค้กสปันจ์หรือเค้กเนื้อฟองน้ำ หน้าขมแตกฟูออก มีหลากหลายสี มีความหมายคือ เฟื่องฟู งอกงาม
2. ขนมสาลี่ มีลักษณะเนื้อเหมือนเค้กสปันจ์หรือเค้กเนื้อฟองน้ำ หน้าขนมที่แตก ฟูสวยงามเป็นแฉกๆเหมือนดอกฝ้ายที่แตกออกจากฝัก ขนมสาลี่ หมายถึง รุ่งเรือง เฟื่องฟู
3. ขนมต้ม ใช้แป้งข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนกลม ใส่ไส้น้ำตาลหม้อ มีมะพร้าวขูดโรยหน้า มีสีสันที่หลากหลาย ถวายเพื่อขอพรให้ทำกิจการงานต่าง ๆ ประสบผลสำเร็จ ไม่มีอุปสรรคอะไรมากีดขวาง
4. ขนมชั้น มีลักษณะเป็นชั้น ให้ได้ 9 ชั้น มีสีที่แตกต่างกัน น สีเขียว สีชมพู สีฟ้า เป็นต้น ขนมชั้น หมายถึงลำดับชั้นยศถาบรรดาศักดิ์ คนไทยในสมัยโบราณทำขนมถึง 9 ชั้น ถือเคล็ดกันว่าจะได้ความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน การเลื่อนชั้น เลื่อนตำแหน่ง
5. ขนมทองหยิบ เป็นขนมมงคลชนิดหนึ่งมีลักษณะงดงามคล้ายดอกไม้สีทอง ต้องใช้ความสามารถและความพิถีพิถัน เป็นอย่างมาก ในการประดิษฐ์ประดอย จับกลีบให้มีความงดงามเหมือนกลีบดอกไม้ ขนมทองหยิบ หมายถึง มีเงินทองใช้อย่างล้นเหลือไม่รู้จักหมดสิ้น
6. ทองหยอด มีลักษณะเป็นก้อนกลม สีเหลืองทอง แวววาว มีความหมายคือ เงินทองมีใช้ไม่ขาดสาย
7. ฝอยทอง มีลักษณะเป็นเส้นนิยมใช้กันในงานมงคลสมรส ถือเคล็ดกันว่าห้ามตัดขนมให้สั้นต้องปล่อยให้เป็น เส้นยาวๆ เพื่อที่คู่บ่าวสาวจะได้ครองชีวิตคู่ และรักกันได้อย่างยืนยาวตลอดไป รวมถึงชีวิตยืนยาวด้วยเช่นกัน
8. ขนมทองเอก มีลักษณะที่สง่างาม โดดเด่น กว่าขนมตระกูลทองชนิดอื่นๆ ตรงที่มีทองคำเปลวติดไว้ที่ด้านบนของขนม มีความหมายคือ ความร่ำรวย
9. ขนมเม็ดขนุน มีสีเหลืองทอง รูปร่างลักษณะคล้ายกับเม็ดขนุน ข้างในมีไส้ทำด้วยถั่วเขียวบด ความหมายคือ ความร่ำรวยเงินทอง ลาภ ยศ

ประวัติของศาลพระภูมิมีตำนานเล่าขาลมาตั้งแต่สมัยพุทธกาลแล้ว ในสมัยของพระเจ้าทศราชครองเมืองพาลี ที่ทรงมีพระมเหสีนามว่า นางสันทาทุกข์ และทรงได้คลอดโอรส 9 พระองค์ นามว่า พระชัยมงคล พระนครราช พระเทเพน พระชัยสพ พระคนธรรพ์ พระธรรมโหรา พระวัยทัต พระธรรมิราช และพระทาษธารา ซึ่งทั้งหมดมีความหมายที่เกี่ยวข้องกับพระภูมิเหมือนกัน หหลังจากเติบใหญ่พระเจ้าทศราชทรงให้ออกครองภูมิสถานประจำในสถานที่ต่างๆกัน เมื่อครั้งกาลเวลาผ่านไปจนสิ้นอายุขัยพระโอรสทั้ง 9 องค์ก็ยังทรงครองภูมิตัวเองอยู่ เมื่อพระพุทธเจ้าจะอุบัติขึ้น พระองค์ทรงขอพื้นที่ของพระภูมิจากโอรสทั้ง 9 แต่ด้วยเหตุที่ทำให้โอรสทั้ง 9 ต้องออกจากภูมิตัวเองจึงเป็นที่ลำบากจนต้องขอกลับมาอยู่ที่ภูมิของตนจากพระพุทธเจ้าอีกครั้ง พระพุทธเจ้าก็ทรงอนุญาตพร้อมได้พรว่า ผู้ที่จะกระทำการใดๆที่เกี่ยวกับพื้นดินหรือสถานที่ต่างๆ ควรสักการบูชาพระภูมิเสียก่อน จึงจะได้รับความสุข และลาภผลในตน ตั้งแต่นั้นมาก็ยึดถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติหากมีการกระทำใดๆที่เกี่ยวข้องกับพื้นดินหรือสถานที่จึงมักมีการสักการะพระภูมิเสมอ

ด้วยเหตุนี้ พระภูมิจึงเป็นความเชื่อของคนไทย และชาวพุทธทั่วไปถึงพิธีมงคลที่ทำต่อพื้นดินหรือสถานที่ต่างๆต้องมีการสักการะพระภูมิเสมอ โดยมีหลักความเชื่อต่อมาว่าควรจัดทำบ้านจำลอง วังจำลองหรือที่เราเรียกว่า ศาลพระภูมิ เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยของพระภูมิไว้สำหรับเป็นสถานสักการะหากมีพิธีมงคลต่างๆ โดยมีความเชื่อว่า พื้นดินหรือสถานที่ต่างๆ จะมีพระภูมิเฝ้าประจำในแต่ละสถานเสมอ ซึ่งมักมองภาพถึงคนที่แต่งชุดโจงกระเบนสีขาว และสวมหมวกเป็นฉัตรปลายแหลมเสมอ ที่คอยปกปักรักษา คุ้มครองภัยอันตรายจากสิ่งอัปมงคลต่างๆไม่ให้เข้าสู่สถานที่แห่งนั้นหรือมาพบพาลสร้างสิ่งอัปมงคลแก่ผู้ถือครองที่นั้นๆ

อานิสงส์การถวายสังฆทาน
สังฆทานคือทานที่มุ่งเจาะจงไปในหมู่สงฆ์โดยไม่เลือกถวายจำเพาะรูปใดรูปหนึ่ง ถวายให้เป็นสิทธิ์กลางแด่คณะสงฆ์ เพื่อคณะสงฆ์จะจัดสรรแบ่งปันต่อไป การถวายสังฆทานแม้ถวายพระภิกษุเพียงรูปเดียว แต่ถ้าท่านมารับถวายในนามตัวแทนสงฆ์ก็จัดว่าเป็นสังฆทานเช่นกัน

สังฆทาน...เป็นทานที่ขยายใจให้กว้างไปในความเป็นหมู่คณะ คือ เพื่อให้เป็นประโยชน์แด่สงฆ์โดยส่วนรวม ไม่เหมือนปาฏิบุคลิกทาน ซึ่งเป็นทานที่เลือกถวายเจาะจงแด่พระที่ค้นุ เคยหรือที่ตนศรัทธาเท่านั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสรรเสริญสังฆทานว่ามีผลมากกว่าปาฏิบุคลิกทานดังนี้
“เราไม่กล่าวว่า ปาฏิบุคลิกทานมีผลมากกว่าสังฆทานด้วยปริยายอะไร ๆ เลย สังฆทานเป็นประมุขของผู้หวังบุญ พระสงฆ์นั่นแลเป็นประมุขของผู้บูชา และเป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกไม่มีเนื้อนาบุญอื่นยิ่งกว่า”

การถวายสังฆทาน เป็นการทำบุญที่คนไทยเชื่อกันว่าเป็นการทำทานที่ได้บุญมาก เพราะสังฆทานเป็นการถวายทานที่ไม่ระบุเฉพาะว่าเป็นพระสงฆ์รูปใด ผู้ที่ประสงค์จะทำทานจะเตรียมสิ่งของที่จะถวายทาน เมื่อพร้อมแล้วนำไปยังวัด บอกท่านเจ้าอาวาสว่า ต้องการถวายสังฆทาน ท่านจะนิมนต์พระสงฆ์รูปใดมารับสังฆทานก็ได้ หรือจะเตรียมของแล้วนำของไปยังวัด ไปพบพระสงฆ์รูปใดก็แจ้งความจำนงขอถวายสังฆทาน ท่านก็จะทำพิธีรับสังฆทาน หากกำหนดว่าจะถวายแก่พระรูปใดรูปหนึ่ง การทานนั้นก็ไม่เป็น สังฆทาน
ถ้าต้องการอุทิศส่วนบุญ ส่วนกุศลให้แก่ผู้ใดผู้ถวายทานก็มักจะบอกหรือเขียนชื่อนามสกุล ให้แก่พระภิกษุ เพื่อท่านจะได้ทำพิธีอุทิศส่วนกุศลไปยังผู้ที่บอกชื่อนั้น ๆ